something old, something blue....

Ik las bij haar een leuke uitdaging...

Something old and blue..

Als eerste moest ik meteen denken aan mijn net gescoorde lampetkan..

Vers- van-de -pers voor mij, maar wel degelijk "something old"...

In mijn keukenkasten staat nog veel meer blauws

(blauw gebloemd servies) 

 dus ik ging even in mijn mappen op zoek naar foto's ...

En wat zie ik???

Weliswaar net echt "old"...

Maar volgens mij wel degelijk blue!

Zomaar een ideetje....

Soms heb je er wel eens last van...

"zomaar een ideetje"..

'Met een beetje geluk, vindt Jack het een GOED "ideetje"

en dan wordt dat idee langzamerhand een soort van "plan".

Wat zeg ik ? "langzamerhand?"....

nee, dat kan dan ineens heel snel gaan..

VOOR

 

NA

VOOR

NA

Het wandje met het stalraampje is vervangen door een enorm raam!

( ongelooflijk; we waren nog maar net op zoek en het lijkt ervoor gemaakt!)

Je kijkt nu vanuit de keuken zo de "bieb" in,

in de "bieb"is veeeel meer licht,

vanuit de keuken kijk je zelfs naar de woonkamer en de straat op..

vanuit de woonkamer kijk je weer naar de achterdeur..

(snap je het nog?)

Blij mee?

Ja!

De rondleiding...

Best leuk toch??

Een blik in de tuin

Afgelopen weekend heb ik de potten in de tuin gevuld.

Alles toch maar weer in het wit...

Jack komt veel in oude Amsterdamse woningen die opgeknapt moeten worden

en neemt regelmatig het één en ander mee...

Zo hebben we  inmiddels al drie oude afvalemmers staan.

Samen met de twee andere potten en gevuld met hortensia,

wordt dit kale hoekje een sfeervol plekje!

De rest van de tuin wordt ook steeds groener.

Het nieuw aangelegde stukje tuin is goed aangeslagen!

Gelukkig krijg ik af en toe wat "hulp"van mijn kleine tuinman...

En zo ziet de tuin er nu uit vanuit de achterdeur...

(volgende keer een rondje??)

Wil je nog meer bloemetjes zien?

Kijk maar bij http://vipderoos.blogspot.com/

Moederdag

Mijn kindjes...

Het was vandaag een heerlijke dag;

gewekt met zelfgemaakte cadeau's op bed

prachtig weer

samen een rondje varen

BBQ-en ....

Maar ik weet ook dat het voor sommige 

moeders, zoons en dochters een pijnlijke dag is.

Een dag van gemis van wat was of  nooit zal komen.

Aan het einde van deze, voor ons, heerlijke dag,

wil ik daar toch nog even stil bij staan...

Even opladen.

Dank jullie wel voor de lieve reacties op mijn vorige post.

Het schrijven van de brief en de lieve reacties van jullie

hebben me goed gedaan.

Wat extra fijn is, is dat we deze week vakantie hebben.

Even een weekje opladen. En wat gaat de week al weer snel!

Afgelopen weekend was super.

We hebben goed "gescoord"op de Koninginnemarkt

en daarna de auto-puzzeltocht gereden.

Tijdens de puzzeltocht zag ik het stalletje al met de pioenen,

toen moesten we doorrijden (het gaat op tijd hè?)

maar inmiddels staan de bloemen te pronken in mijn nieuwe aanwinst!

Vandaag zijn de kindjes met oma naar het zwembad, dus ik had even een paar uurtjes voor mezelf.

Dus: snel auto starten en toeren maar!!

Eerst op naar 't Klooster in Bovenkarspel waar ik muurverf heb gehaald (wordt vervolgd)

toen langs De Zinken Viool in Grootebroek.

Jayne vertelde over het nieuwe merk waarvoor zij dealer zijn geworden.

Echt geweldige spullen, van hubsch. (klik klik)

Vinden jullie m'n beeldje trouwens niet mooi geworden ?

voor

(let op haar handjes!)

na

Nog even een paar dagen genieten

(die trouwens wel al helemaal volgepland zijn)

en dan kunnen we er met frisse moed,

 weer 11 weken (!) tegenaan tot de zomervakantie.

Brief aan mijn dochter.

Mijn meisje...

Hou je maar stevig vast, ja

Want wat staat jou nog te wachten???

We hebben de uitslag van het onderzoek vandaag binnen gekregen...

En ja, dat kwam ook letterlijk "binnen"..

Het is schokkend, maar aan de andere andere kant ook een soort van opluchting;

We hebben het wel goed gezien

"Volg je hart", "Jij kent je kind het beste"

Het is een soort mantra geweest afgelopen jaren

en zo waar gebleken.

Mijn Kees, mijn meisje, mijn "tante pollewop".

Al heel, heel jong bleek je van "het-bewerkelijke-soort"..

Altijd alles "zelluf" willen doen,

met 11 maanden lopen, voor je tweede verjaardag volledig praten,

 tekenen, zo prachtig en gedetailleerd, tekenen....

zo enorm creatief, vol humor, drift én frustratie...

Je ging naar school...

Officieel was je nog 2 dagen drie...

(Op maandag 11 augustus startte je, woensdag de 13e werd je vier)

Je had er zo'n zin in...

Voor ons begonnen toen de gesprekken, het zoeken naar antwoorden en verklaringen

een zoektocht naar erkenning..

Want "gewoon" was je niet.

Op school, door de leerkracht, directie en IB'er,  werden we wat meewarig aangekeken,

ik voelde gewoon de afkeuring, en uiteindelijk  droop het  er bijna vanaf...

Toch gingen we steeds weer, met open vizier, de strijd aan.

"Kijk goed, zie haar, zie haar eens ECHT!"

Nu, na bijna drie jaar aandringen, volhouden, aan de tand voelen, kritisch zijn, steeds maar weer proberend duidelijk te maken dat we het samen willen doen, maar waarschijnlijk toch nog het meest door de absurd hoge reguliere toetsuitslagen, staan we min of meer aan dezelfde kant....

En vandaag is dan officieel, zwart op wit, bekend dat je een IQ hebt boven de 145.

(..........)

Lieve Kees,

door deze uitslag ben jij voor ons niet veranderd, realiseer je je dat heel goed???

Jij blijft voor ons "gewoon" ons meisje, onze eigenwijze, rebelse, vrolijke, creatieve Kees.

Wij houden hierdoor niet meer of niet minder  van je....

We hopen wel dat deze uitslag ons helpt om voor de toekomst goede plannen te maken, samen met de school en de mensen die veel voor ons, en jou,  betekenen.

Voor nu: Slaap lekker...en droom maar fijn.

Dikke kus van je mama..

Enne: Morgen vieren we feest!