Kees...
Mijn heerlijke, tegendraadse tante, mijn pollewop, mijn moppie, mijn schurkenboef, lekker ding,
mafKees of smeerKees,
mijn eerstgeborene..
Wat heb ik ze verafschuwd, die opmerkingen: Geniet er maar van, straks zijn ze groot.
Echt vreselijk belachelijk vond ik dat, het kon me allemaal niet snel genoeg gaan...
Nou, JOU ook niet!!
Tante Pollewop kon binnen no-time draaien, kruipen, zitten en lopen
Al snel kletste je de straatstrenen uit de straat, altijd wat te babbelen ...maar ook:
vreselijk eigenwijs en
drìftig!!!
Daaarnaast kon je ook toen je echt nog heel klein was super mooi tekenen, hele complete tekeningen, met de meest pietepeuterige details...
Twee jaar terug ging je voor het eerst naar school.
Je had er zoveel zin in...
MAAR:
wat een tegenvaller was dit voor ons leergierige, slimme grietje..
(en wat een tegenvaller voor Jack en mij, want toen begon een enorme reeks met gesprekken op school..)
Er brak een periode aan van heel boos, tegendraads en driftig zijn vanaf jouw kant
en een periode van eindeloos geduld, heel duidelijke regels stellen, consequent zijn, maar ook steeds weer laten merken aan jou dat je er mag zijn, vanaf onze kant.
Want meissie, wat zijn we blij en trots op je!
Na de herfstvakantie vorig jaar ging je naar groep 2/3
en gelukkig zagen we dat het beter met jou ging.
Je hebt jezelf leren lezen en er is een wereld voor je open gegaan..
Hoe blij we ook met deze verandering waren al snel zaten we weer op gesprek op school.
Want hoe moet het verder volgend jaar??
Je gaat strakjes "gewoon" naar groep 3, maar je kunt al lezen als de beste..
We komen er met elkaar niet echt lekker uit ( de school en wij)
dus de tijd zal het leren.
Net als jij dat de afgelopen jaren hebt gedaan,
en ik geleerd heb om echt onzettend, onvoorstelbaar, onbeschrijfelijk veel van jou te houden...
Mijn (bijna) 6 jarige dochter...
Morgen vieren we feest!